این عدد ظرفیت اسمی اعلام‌شده در نام/مشخصات محصول است. برای تبدیل آن به انتخاب پروژه، باید شرایط کار، دمای طراحی و افت‌های سیستم بررسی شود؛ بنابراین ظرفیت اسمی را مستقیماً معادل متراژ یا عملکرد واقعی در همه پروژه‌ها در نظر نگیرید.

ابتدا بار گرمایی فضا بر اساس ابعاد، جداره‌ها، پنجره، اقلیم و دمای طرح محاسبه می‌شود. سپس ظرفیت رادیاتور در دمای آب طراحی با آن مقایسه می‌شود؛ متراژ به‌تنهایی کافی نیست.

برای جایگزینی رادیاتور، فاصله مرکز اتصال رفت و برگشت باید با لوله‌کشی موجود هماهنگ باشد. اختلاف آکس می‌تواند نیاز به اصلاح لوله ایجاد کند.

افزایش سطح معمولاً ظرفیت را بالا می‌برد، اما ظرفیت واقعی به دمای آب و شرایط نصب هم وابسته است. طول باید بر اساس بار فضا و محدودیت دیوار انتخاب شود.

در اغلب سیستم‌های استاندارد، در صورت سازگاری اتصال و طراحی مدار می‌توان از شیر ترموستاتیک استفاده کرد. نوع شیر و هد باید با اتصال رادیاتور و جهت جریان تطبیق داده شود.

اگر بخش بالایی سرد بماند یا صدای جریان هوا شنیده شود، هواگیری می‌تواند لازم باشد. فشار مدار و علت ورود مکرر هوا نیز باید بررسی شود.

از نظر مدار آب گرم معمولاً معیار اصلی ظرفیت، فشار کاری و شرایط لوله‌کشی است. برای تطبیق نهایی، ظرفیت مجموع رادیاتورها و توان پکیج باید با بار ساختمان هماهنگ باشد.